Yaklaşım

Gerek, gerçek, geçer — sonra yerindelik ve yeterlik

Yayının kendi özet çerçevesi 3G2Y’dir. Önce neden bu işin gerektiği, sonra mevcut araçların neye dönüştüğü, ardından hangi zeminin geçerli olacağı konuşulur.

Gerekler

Teknopark, vakıf, teşvik, yurda dönüş ve patent sicili gayretleri icat, faydalı model ve endüstriyel tasarım birikimi üretmek içindir. Yıllar geçmesine rağmen mal, tatbik ve telif fasıllarının birinde bile kalıcı bir marka çıkmadığı tespit edilir.

Gerçekler

Aynı araçlar başka işlere kayabilir: muafiyet istismarı, “ne koparsak kâr” iştahı, meslek kursuna inen üniversite, know-how transferine dönüşen fon. Niyet ile işleyiş aynı isabete varmamıştır.

Geçerler

Kurulması gereken zemin hakların yönetişimidir. Teknoloji sendikasyonu şirketleri, ortaklarının haklarını dört ayakta bağlayan ayrı bir mevzuat ister; çünkü bu iş A.Ş. veya limited kalıbının yan işi değildir.

Yerindelik, bu nahoş tabloya mahkûm olunmadığını söyler. Yeterlik ise dört riski — kariyer, sonuçlandırma, teşebbüs, yatırım — kolaylaştıran, şeffaflaştıran ve ticarileştiren bir ekonomik aktör tipini tarif eder.

Dört hak, dört risk

Sendikasyon burada sendika veya kredi sendikasyonu değildir. Ortakların haklarını emek, telif, rüçhan ve marka olarak birbirine bağlayan bir işletmecilik önerisidir.

Emek

Çoğunlukla mühendis ve teknikerin bilgi ve becerisini bir yenilik çalışmasına hasrederek girdiği kariyer riski.

Telif

Çoğunlukla bilim insanının mufarakasını bir adrese bağlayarak girdiği sonuçlandırma riski. Fikrin sahibi gerçek kişidir.

Rüçhan

Doğan metot, ürün veya hizmeti piyasaya taşıyanın teşebbüs riski. Tüzel kişi, fikri somutlaştıran hizmeti nisbetinde bu hakka yaklaşabilir.

Marka

Emek, telif ve rüçhan sahiplerini toplayan mekân ile icranın maliyetini karşılayanın yatırım riski.